Prezentowana przeze mnie kolekcja tkanin drukowanych to forma instalacji, na którą 
 składają się obiekty przypominające przeskalowane kaftany bezpieczeństwa oraz małe „obrazy” wykonane z tkanin naciągniętych na drewniane ramy. Impulsem do jej stworzenia była moja praca nad scenografią do opery Albana Berga Wozzeck, która przyjęła formę wnętrza opuszczonego szpitala psychiatrycznego. Poszukując źródeł inspiracji przejrzałam mnóstwo zdjęć wymarłych przestrzeni, które tylko pozornie wydają się odstraszać. Struktury łuszczących się farb, spękanych ścian, pleśniejących podłóg, czy odpadającego tynku, to kopalnia niezwykle interesujących motywów, które idealnie wpisują się w chęć zabawy fakturą. Chciałam odejść od płaskiego, cyfrowego druku i zacząć eksperymentować zarówno z podłożem, jak i farbami drukarskimi. Tym razem nie zaczęłam od projektu, lecz od poszukiwań i wielu prób. W pierwszej kolejności stworzyłam robocze sita, w formacie A3, inspirowane spękaną, łuszcząca się farbą, aby stworzyć serię małych form, na których wypróbowałam różnorodne efekty. 
Nie ograniczyłam się do klasycznych tkanin, wśród moich materiałów znalazły się również folie, gumy, powierzchnie o niestandardowej strukturze. To doświadczenie pozwoliło mi zadecydować, jak będzie wyglądać praca, jakich materiałów oraz wzorów użyję. Finalne prace zostały wykonane techniką sitodruku z użyciem farb transparentnych, puchnących oraz kryjących. Forma przedstawienia tkanin wynika z ich charakteru – prosty, zadrukowany
i podwieszony materiał nie oddawałby istoty, klimatu i założeń pracy. Postanowiłam wyjść
z nią w przestrzeń, tworząc obiekty przypominające szpitalne kaftany. W wyniku pierwszych eksperymentów z drukiem powstały tak ciekawe tkaniny, że oprawione i ujęte
w instalacji stanowią idealne  dopełnienie obrazu. Elementem włączonym w ten obiekt są również moje prace malarskie, które dzięki nawiązaniom do tkanin zarówno poprzez klimat, jak i charakter, potęgują tajemniczą, szpitalną i psychodeliczną atmosferę. Obrazy, jak to przedstawiłam na załączonej dokumentacji fotograficznej, można stosować zamiennie,
w zależności od przestrzeni, oświetlenia, czy efektu jaki chce się dzięki nim uzyskać.